Van klein meisje in Ons Kinderhuis tot zelfverzekerde jonge vrouw: E.V. deelt haar indrukwekkende reis van veerkracht, vertrouwen en dankbaarheid bij VZW CAS.
Hallo,
Ik ben E.V. en ik verbleef in Ons Kinderhuis nu VZW CAS van 2005/2006 tot recent 01/03/2026
Ik ben nu 24 jaar en kwam in dit groothuis binnen toen ik een jaar of 4/5 was.
Ik wil even starten met het feit van toch wel dankbaarheid ondanks het totaal niet mijn eigen keuze was om als zo jong meisjegeplaatst te worden ben ik nu wel de persoon geworden die ik nooitgedacht had te worden.
Dus een klein verhaal van mijn verblijf en levensjaren in VZW CAS.
Ik was een klein meisje wat geen besef had van het Ieven en zeker geen besef had van de jeugdzorg.
Dankbaar voor de jonge vrouw die ik ben geworden, vooral door mezelf en ook dankzijde begeleiding die al die jaren langs me mee hebben gewandeld doorheen mijn pad, mee dankzij het geloof wat ze in mij hadden en nog steeds hebben en ik in mezelf: daardoor ben ik dit mooi persoon kunnen worden.
De kracht die ik vaak moest terugvinden en terug vond wat niet altijd even gemakkelijk is
geweest.
De persoon wie ik zelf geworden ben, waar ik nu trots op mag zijn, want dit is tot de dag van vandaag met momentjes nog moeilijk voor mij om te geloven.
De mogelijkheden waarvan ik niet dacht dat ze voor mij waren weggelegd waarin begeleiders mij lieten zien en geloven dat ik het in me had en ervoormoest gaan en het DEED!
De vele ups and downs die ik heb meegemaakt maar de begeleiders van De Route hebben me altijd goed gesteund en warener voor me waar en wanneer ik ze nodig had, ten alle tijden.
De (2de mama) die ik gekregen heb doorheen de jaren van mijn verblijf hier die tot de dag van vandaag nog altijd voor me klaarstaan. Sylvie: van mijn 4/5 jaar tot op heden heb jevoor me gezorgden altijd blijven checken hoe het met me ging.
Devrouw die doorheen de jaren letterlijk alles aan mij zag hoe ik me voelde, als er iets nietklopte, die mij altijd even liet en dan toch altijd kwam checken als alles okè was, die gelijkzagals ik iets zei dat zelfs niet klopte die vrouw was jij: Oriana dankjewel voor zo goed voor mij te zorgen van mijn 12 tot mijn nu 24 jaar.
De jonge leeftijd waarin ik volwassen ben moeten worden is niet gemakkelijk geweest maar als in erop terug kijk mag ik wel met fierheid zeggen dat het mij gelukt is.
Ik ben een jonge dame van 24 jaar wat nu recent VZW CAS heeft verlaten en dat hoofdstuk mag afsluiten om haar volgende stap in het Ieven te maken.
E.V.